2005/Sep/12

ก่อนหน้าจะถึงเวลาขณะนี้และมีนได้พูดคุยสนุกสนานกับ
ใครบางคนที่สำคัญของมีน บางบทสนทนาของมีนสะดุดลง
ตรงชื่อเพื่อนรัก ที่มีนรักที่สุด หลายประโยคของคนอีกด้าน
ที่อาจไม่รู้ว่า ทำมีนน้ำตาตกเพราะคิดถึงเพื่อน .......


มีนเชื่อว่าสักพักคนอีกด้านรับรู้
และทราบจนมีนต้องถามไปว่า
พี่ทราบไหม อีกด้านตอบว่า ทราบสิ .........
เราไม่มีคำพูดต่อกันด้วยเรื่องนี้
แต่เปลี่ยนบทสนทนาไปที่อื่น


แก้มเป็น เพื่อนรักที่จูงมือกันวันเดินไปหาเสาธงชาติ
เพราะโดดเรียนเพื่อไปดูหนัง แต่ครูจับได้เพราะพ่อแก้ม
มารับก่อนเวลากลับบ้านปกติ เป็นเพื่อนรักที่คุยโทรศํพท์
จนต่างคนต่างหลับไป โดยมีโทรศัพท์วางไว้ข้างหมอน
เป็นเพื่อนคนที่บอกมีนว่า ใบหูแดงเพราะโทรศัพท์กัดหู

เป็นคนแรกที่มีนกล้าเล่าเรื่องราวของความรัก
เป็นคนเดียวที่ได้ฟังทุกเรื่องจากมีนเหมือนเล่า
ให้ตัวเองฟัง...เป็นอีกหนึ่งคนที่ทำให้มีนรู้สึก
คุ้มเหลือเกินท ี่เกิดมาเป็นมีนในชาตินี้
มีนรู้สึกคุ้มเกินคุ้มที่นอกจากเป็นลูกพ่อ เป็นลูกแม่
เป็นน้องพี่มีนยังได้เป็นเพื่อนกับผู้หญิงคนนี้
การได้เป็นเพื่อนกับแก้ม เป็นสิ่งที่มีนภาคภูมิใจ


แม้มีนไม่ได้รู้จักกับแก้มมาตั้งแต่เกิด
แต่มีนก็รู้สึกเหมือนว่าเราเติบโตและดำเนินชีวิต
มาพร้อมกัน ตั้งแต่เรียนจนถึงทำงาน ในวันที่เป็น
ข้าราชการให้พ่อแม่ภูมิใจทั้งคู่ เรามองเครื่องแบบ
ของกันและกันแล้วยิ้ม ข้าราชการต่อกต๋อยสองคน
ที่เดินเข้าไปหาแม่มีนแล้วได้รับพรใหญ่โตเหมือน
พอเริ่มงานแล้วได้เป็นหัวหน้าแม้จะแค่สตาร์ทตอน
ซีสามและเงินเดือนไม่พอซ่าส์ ...... จนในวันที่มีน
ตัดสินใจออก .....ข้าราชการอีกคน โทรมาอวยพรว่า
ออกนำไปก่อนเลย ไม่ช้าแก้มจะทำเหมือนกัน
แก้มเชื่อว่ามีนคิดถูกน่ะ

ระหว่างมีนและเพื่อน
พวกเรามีกลุ่มดาวเป็นของตัวเองเพราะความบังเอิญ
ที่คิดถึงหนุ่มบ้านไกลอีกสี่คน เราคุยโทรศัพท์กัน
และต่างคนต่างได้นอนมองดาวเพราะห้องอยู่
ชั้นบนสุดทั้งคู่ แก้มเอ่ยว่า ไม่มีอะไรยั่งยืนเท่าดาว
เลยเนอะ นี่ถ้าเรียนจบ ไม่เจอพวกนั้นคงเหงาแย่
หาไรไว้มองหากันไหม มีนว่าพระจันทร์งาย
แก้มว่าไม่ดี พระจันทร์มีแค่ดวงเดียวหว่ะ
แล้วแก้มก็หาหาหา พอเจอดาวลูกไก่ ถามมีนว่า
บ้านมีนเห็นดาวลูกไก่ชัดมะ
มีนบอกว่าชื่อมันไม่เห็นเท่เล้ย เหมือนพวกลูกไก่
อยู่ในกำมือเลยอ่ะ มีนไม่เห็นชอบ มีนพยายามค้าน
ว่าเรามีแค่หกคน มันยังลากเอาพี่กอล์ฟไปรวมได้
ให้ครบเจ็ด และปะเหลามีนว่าเอาน่า
มันมีเจ็ดเหมือนกันไง๊ งั้นเรียกกลุ่มดาวไถก็ได้เน่ะ
มันมีสองชื่อ ตกลงว่าเรามีโจรฤกษ์เป็นดาวไถกัน


หลังจากนั้น เจ้าตัวเริ่มต้นก็จะพยายามหาเหตุ
มาสนับสนุนเมื่อนั่งในกลุ่มในวันศุกร์ทุกครั้งว่า
สมควรมีดาวไถ เป็นดาวประจำกลุ่มของเรา
เหอะน่ะน่ะน่ะ จนผู้อาวุโสสุแบบพี่กอล์ฟที่
โดนลากไปรวมแบบไม่รู้เรื่องรู้ราว
ต้องบอกว่าไอ้แก้มเอ็งจะคิดไรทำไป ...

ตัวต้นคิดไปตัดสติ๊กเกอร์เป็นลูกเจี๊ยบเจ็ดตัวมาให้
ไม่มีใครเอาไปแปะรถแต่มันก็เอาไปแปะให้จนได้
คนหล่อกับคนเท่ของกลุ่มบอกว่า อายเขาไหม
หน้าตาขนาดนี้ ยิ่งพี่กอล์ฟเป็นนายทหารจำได้ว่า
ได้รถใหม่ช่วงนั้น โดนไอ้แก้มแปะติ๊กเกอร์
ลูกไก่เดินเจ็ดตัวเหลืองอ๋อย ก็ยังต้องยอมมัน


มีนไม่ได้อยากเป็นคนชอบนึกถึงความหลัง
หรือย้ำคิดย้ำทำในสิ่งที่เจ็บปวด เพียงแต่มีน
ไม่คิดว่าจะมีวันแบบนี้ วันที่หายไปคนนึง
พวกเราซื้อที่แบบคิดว่า เมื่อในวันหนึ่งข้างหน้า
เราจะสร้างบ้านได้ติดกันที่เชียงราย ได้มีอนาคต
ได้เห็นลูกเห็นหลานของกันและกัน
คิดกันได้ขนาดนั้น เพราะความเป็นเด็ก
ที่ไม่อยากจากกันแท้แท้ เราไม่เคยคิดว่า
จะมีใครสักคนเดินทางไปก่อนโดยไม่ร่ำลากัน


วันนี้ มีนนึกถึงแก้ม คิดถึงเหลือเกิน
แต่ไม่ใช่ว่ามีนจะยิ้มไม่ได้แม้มีน้ำตา
หรือเจ็บปวดเกินไป กับทุกตัวหนังสือหรือทุกความคิด
ในตอนนี้ ภาพที่มันชัดเพราะเกิดจากใจสั่ง
หนักแน่นกว่านัยน์ตาจดจำแน่แน่ มีนไม่สามารถ
สั่งให้ใจหยุดคิดถึงเพื่อนได้ในตอนนี้


เพื่อนมีนอยู่ไกล............... เหลือเกิน
แต่ไกลแบบนี้ ก็ไม่เคยทำให้มีน
ลืมรอยยิ้มและตาใสใสของเพื่อน
มือเรียวๆ ของเพื่อน หรืออ้อมกอดของเพื่อน
มีนไม่เคยลืมคำพูดว่าไม่ทิ้งกันของเพื่อน
ไม่เคยลืมประโยคปลอบใจในวันพ่อจากไป
ว่าแก้มไม่มีวันไปหรอกน่า ต่างคนต่างร้องไห้
ต่างคนต่างกอดเข่าและเลื่อนเข้ามากอดกัน
มีนไม่เคยลืมน้ำตาของแก้ม ไปจนถึงหน้าตานิ่งสนิท
ในนาทีแรก ที่เห็นเพื่อนไม่หายใจ เหมือนบอกมีนว่า
อย่ารั้งให้อยู่เลยน่ะมีน เราไม่เต็มใจอยู่

มีนไม่เคยลืมคนที่มาส่งมีนวันขนของมาขอนแก่น
และทำท่ายืนเหมือนถูกทิ้ง................. มีนไม่เคยลืม
เพื่อนที่ทำหน้าเหงาที่สุด และเพื่อนที่บอกกับเฮียว่า
จะมาทำงานโคราชเพียงเพราะว่า มันใกล้กับมีน

การอยากย้ายมาเพื่ออยู่ใกล้มีน แม้ เพื่อนทำไม่สำเร็จ
แต่แค่มีนรู้ว่าเพื่อนคิด มีนก็ดีใจ สัญญาระหว่างมีนกับแก้ม
ที่ว่าไม่ทิ้งกัน มีนอาจทำได้ไม่ดีเท่าเพื่อนทำ
แก้มไม่เคยทิ้งมีน มีแต่มีนที่หากเกิดปัญหาอะไรขึ้น
ด้วยนิสัยส่วนตัวมีนไม่ปรึกษาใคร
เพราะมีนเป็นแบบนี้มาเสมอ ขอมีนนิ่งหรือเงียบก่อน
และมีนค่อนข้างมั่นใจการแก้ปัญหาของตัวเองของเราสองคน
ในแบบที่เคยเป็นมา เราคล้ายกันเรื่องรับมือกับปัญหา
มีนเลยเชื่อว่าเพื่อนจะแก้ปัญหาของตัวเองได้เหมือนพูดออกมา
เมื่อเพื่อนบอกมีนว่าไม่เป็นไร ถึงมีนจะรู้ว่า
คงเป็นไรบ้าง แต่การทำงานหนักหนากับมีน
มีนรู้ว่ามันลืมเรื่องต่างๆ ได้ แต่มีนไม่เคยรู้ว่า
สำหรับแก้ม ครั้งนี้แก้มทำไม่ได้และทำไม่ได้จริงๆ
กว่ามีนจะรู้แบบครั้งนี้ มีนไม่มีเพื่อนคนที่ยิ้มใสนั่นอีกแล้ว

แก้มชอบจับมือใครใคร ชอบถามใครใครว่ารักเราม่ะ
ทุกคนตอบบ้างไม่ตอบบ้าง แกล้งมันบ้างมาตลอด
แต่สุดท้ายก็จะบอกว่า เอออ ไม่รักเอ็งแล้วรักหมาที่ไหนล่ะ
พวกเราทุกคนไม่เคยขัดใจ ไม่เคยรุ้สึกลำบาก
ที่จะบอกรัมแก้ม เพราะแก้มเกิดมาเพื่อให้รักจริงๆ
ให้เพื่อนคนอื่นรักและนึกถึงได้ด้วยรอยยิ้มแบบวันนี้จริงๆ

บางทีเจ้าตัวสร้างความเดือดร้อนแบบมหาโหด
ให้มีนในวันไปตบหัวกระเทยแล้ววิ่งกลับมาหามีน
ให้โดนรุมกันยับไป เพราะกระเทยตัวยักษ์ และมี
เล็บยาวๆ ไว้ฟ้อนเล็บ ต้องกลับมาบ้านมีนก่อน
ให้ป้าทายา แล้วค่อยไปส่งมันที่บ้าน ผลการต่อสู้
แพ้กระเทยยับไปแบบไม่น่าให้อภัย เพราะแปดต่อสอง
ตอนมัธยมปลาย...ไม่ใช่รบทุกครั้งชนะทุกครั้ง


พอเข้ามหาลัย ลามปามซวยไปทั้งกลุ่ม
ตัวดีไปหาเรื่องทอมคณะเดียวกัน
แบบจีบผู้หญิงของเขาทั้งที่ตัวไม่ใช่ทอม
จีบซึ่งหน้า จีบต่อหน้า แล้วบอกด้วยว่า
จะจีบทุกวัน ยั่วยุจนเขาวิ่งตามแทบจะฆ่า
สุดท้าย แล้ววิ่งมาหลบคณะพวกมีน
จนต้องพากันเฮไปเมื่อมันหลบจะครบ
อาทิตย์ เหมือนจะไปเรียนแบบเดียวกับมัน

แต่มีนก็รู้ว่า เพราะแก้มต้องการให้พวกเรา
เดินไปหามันบ้าง มันที่อยู่ต่างคณะคนเดียว
มันสร้างเรื่องได้ทุกอาทิตย์ และอาจารย์
ก็เริ่มเรียกพ่อมีนแทนเรียกพ่อแก้มเพราะพ่อแก้ม
ไม่เคยไป แก้มเอาจดหมายมาหาพ่อมีนทุกครั้ง
พ่อมีนไปแทนจนอาจารย์งงว่า ทำไมเป็นพ่อของ
มีน ไม่ใช่พ่อของแก้ม

อาจารย์ที่ปรึกษา เริ่มไม่มีจดหมายหาพ่อแก้ม
แต่เดินมาหามีน ถามปัญหาส่วนตัว แต่ถึง
แม้ว่า แก้มจะมีปัญหาตลอดมาทั้งตอนเรียน
ไม่ว่าช่วงไหน ในตอนมหาลัย แก้มก็จบ
แบบสง่างามมากมาก เกรดสวยงามจนได้นั่งแถวหน้า
มีนซ่ะอีกมหาลัยนั่นมีนไม่ได้นั่งแถวหน้าแบบเพื่อนรัก

หลายเรื่องหลายราวระหว่างเรา ทำให้มีนอยากขอบคุณ
ที่แก้มรักมีน และเกิดมาเพื่อรู้จักกัน แม้วันนี้มีนไม่มีแก้ม
ไม่มีเหมือนวันก่อน ไม่มีเหมือนวันเก่า มองหาไปทางไหน
ไม่เห็นแก้มอีกแล้ว มีนยังได้เคยทำวิธีที่ใครทราบ
คงขำหรือตลก เพราะมีนยังยึดเหนี่ยวอยู่กับ
ชื่อเพื่อนในโทรศัพท์ แมสเสจที่เพื่อนส่งมาให้ ........
มีนใช้วิธีมองชื่อในเบอร์โทรศัพท์
มองข้อความที่ยืนยันว่ามีนเคยมีเพื่อนคนนี้

ไม่ว่าจะย้ายเบอร์กี่ครั้ง มีนจะเอามาด้วย
พี่รู้เหมือนมีนรู้ มีนรักแก้มมาก
และแก้มก็รักมีนมาก รักมากจนบางครั้ง มีนเชื่อว่า
ทุกการเดินทางของมีนในชีวิต แก้มมองอยู่และ
เป็นกำลังใจให้มีนตลอดมา ..แม้จะมองไม่เห็นกัน
อีกแล้ว ไม่มีอีกแล้ว มีนก็จะรู้ว่า มีนกับแก้ม
เป็นเพื่อนกันเสมอและตลอดไป


คืนนี้กลุ่มดาวไถของเรายังอยู่หลังฝนตกหนัก
ยังอยู่ครบทั้งเจ็ดดวง แม้บางดวงเดินทาง
ล่วงหน้าไปแล้ว บางดวงขาดการติดต่อ
และอีกหลายดวงยังยึดโยงกันไว้ แต่ทั้งเจ็ดดวง
จะอยู่บนฟ้าและมองเห็นเหมือนความผูกพัน
ของพวกเราเสมอ...ความทรงจำระหว่างเรา
มันหนักแน่นและรับรู้ได้ในวินาทีนี้จริงๆเพื่อนเอ๋ย

พี่ว่า.... เพื่อนมีนจะรู้ไหมน่ะ
ว่ามีนคิดถึงมาก มีนคิดถึงจริงๆ คิดถึงที่สุด
คิดถึงเหลือเกิน

เขียนไว้เมื่อตอนตีสองของวันที่ 11 กันยายน



ยังงัยพี่แก้มต้องทราบแน่ๆ เชื่อสิ

เจ๊อัพแบบนี้ ทำให้หนูคิดนะ ว่าหนูมีเพื่อนรักแบบนี้ไหม

เฮ่อ

#11 by กาตูน อารมณ์ดี At 2005-09-13 14:20,
ออยก้อมาจากไดฮับเหมือนกันอ่ะ ><
ไดฮับเยอะเรยน๊าเนี่ย ^^
#10 by At 2005-09-12 21:14,
สุดท้ายพี่ก็หาไดมีนเจอ เย้ๆๆๆ ดีใจๆๆๆ
#9 by Aojo (203.144.252.236) At 2005-09-12 17:58,
ดูสิ อ่านจนลืมไขข้อข้องใจ

อันที่จริงผมก็เพิ่งเริ่มจะเข้ามาเขียน BLOG ได้ไม่นานครับ
แล้วก็ที่บอกว่าจะเลิกเขียนนี่ เป็นแค่บางส่วนครับ ส่วนอื่นๆ ก็คิดว่ายังคงเขียนต่อไปเช่นเดิม เพราะตัวอักษร พอมันร้อยเรียงเป็นประโยค จากประโยค ที่เรียงร้อยเป็นเรื่องราว มันช่วยอะไรเราได้หลายอย่างเชียวครับ

อย่างน้อย ก็คงแก้เหงาได้ครับ
ขอบคุณนะครับที่แวะเข้าไปทักทายกัน

เรื่องราวของคุณและเพื่อน จะคงอยู่ในหัวใจของคุณและเพื่อนตลอดไป แม้ว่าหนึ่งหัวใจได้หยุดเต้น แต่เชื่อได้เลยว่าความทรงจำทั้งหมดยังอยู่ในนั้น โดยที่แม้วิทยาศาสตร์ที่ทันสมัยก็ไม่สามารถพิสูจน์ได้ มีเพียงแต่หัวใจของเราด้วยกันเท่านั้นที่สัมผัสถึงมันได้

ผมเชื่อว่าพวกคุณทั้งเจ็ดจะยังคงอยู่ ไม่ว่าจะที่ใด บนฟากฟ้า ใต้ผืนน้ำ หรือแม้กระทั่งในหัวใจของใครอีกหลายคนที่รู้กจักพวกคุณดี อย่างน้อย ผมคนหนึ่งหล่ะที่ได้เก็บเอาดวงดาวสองดวงมาไว้ในใจแล้ว

เป็นกำลังใจให้ต่อสู้ต่อไปนะครับ
มิตรภาพของคุณงดงามจริง

กลุ่มดาวของพวกคุรยังอยู่หลังฝนตกหนักอย่างที่คุณว่า
เมื่อฟ้าเปิด ดาวกลุ่มนั้นจะยังสกาวสว่าง
คุณรอคอยคืนฟ้าเปิดอยู่ใช่ไหมคะ

หลายครั้งที่ฉันเขียนเรื่องสั้นขึ้นมา
ตัวละครแรกๆที่ฉันมักจะนึกถึงคือ
นางเอกที่ชื่อมีน
คุณคงเป้นผู้หญิงราศีมีนที่ อ่อนหวาน อ่อนไหว
เหมือนอย่างที่ฉันเป็น

อ่อนหวาน อ่อนไหว แต่เราไม่อ่อนแอนะคะ
#6 by ตินกานต์ At 2005-09-12 13:20,
เออ

ไม่เห็นเม้นท์อ่า
#5 by ยับเยิน โรเวอร์ At 2005-09-12 11:43,
คุณแก้มรู้สิ

คุณแก้มไม่ได้หายไปไหนนิ

คุณแก้มก็ยังอยู่ในใจคุณมีนเสมอ

#4 by ยับเยิน โรเวอร์ At 2005-09-12 11:42,
ไอ้มีน..

ไปทำสีคอมเมนท์ใหม่เรยไป...

เรื่องเพลงค่อยว่ากันทีหลัง ที่เห็นน่ะ ไอ้เป้มันทำ เจ๊หาได้รู้เรื่องอันใดไม่
#3 by สองหอยคู่พิฆาต At 2005-09-12 11:39,
คิดถึงเพื่อนอีกแระดิ...

เจ๊ก็คิดถึงเอ็งเหมือนกัน
#2 by สองหอยคู่พิฆาต At 2005-09-12 10:59,
เพื่อนดี ๆ แบบนี้หายากคะ

เก็บรักษาและทะนุถนอมไว้นาน ๆ นะคะ

**อย่างมีนเนี่ย โดดเรียนด้วยเหยอ
#1 by Jackyjung At 2005-09-12 10:05,

มีน
View full profile